Bisschop Mutsaerts aan Leo XIV: „Het is onmogelijk om de synode als een succes te beschouwen”
- Draagt het synodale proces daadwerkelijk bij aan het dichter bij Christus brengen van de zielen en aan het eeuwige heil? […] Wat heeft dit alles nu eigenlijk opgeleverd? Niet: hoeveel bijeenkomsten zijn er georganiseerd? Niet: hoeveel rapporten zijn er geschreven? Niet: hoeveel mensen hebben er deelgenomen? Maar: is het geloof sterker geworden? Is Christus duidelijker verkondigd?
- Wanneer men dergelijke vragen stelt, is het onmogelijk om de synode als een succes te beschouwen.
- Wat ooit begon als een synode voor de periode 2021–2024 dreigt uit te groeien tot een permanente bestuursvorm.
- De klassieke synode was een middel. In het hedendaagse synodale discours dreigt synodaliteit een doel op zich te worden.
- De Kerk is geen gesprek, maar een overgeleverde werkelijkheid. De Kerk begint immers niet met onze dialoog. Zij begint met Christus.
- Christus heeft geen discussiegroep opgericht. Hij riep apostelen. Hij gaf hun gezag. Hij zond hen uit om te verkondigen, te dopen en te onderwijzen.
- Waarheid ontstaat niet door consensus. Dat vormt het eerste belangrijke spanningsveld rondom het synodale project.
- Wat gebeurt er wanneer de verlangens van de moderne mens botsen met het Evangelie? Dan is het niet het Evangelie dat moet veranderen; dan moet de mens veranderen. In het christendom wordt dat bekering genoemd.
- De Kerk bestaat niet in de eerste plaats om mensen te bevestigen in wat zij al zijn. Zij bestaat om hen tot Christus te brengen.
- De eerste woorden van Jezus’ openbare prediking luiden niet: „Vertel mij eerst hoe u denkt over de huidige kerkstructuren.” Maar: „Bekeert u en gelooft in het Goede Nieuws.”
- Kerken lopen leeg. Parochies worden samengevoegd. Kloosters verdwijnen. Religieuze ordes vergrijzen. De kennis van het katholieke geloof neemt af. De biecht is voor veel katholieken vrijwel verdwenen.
- Een aantal elementen van de moderne synodale cultuur vertoont in feite overeenkomsten met ontwikkelingen die al decennia lang in protestantse kerken waarneembaar zijn. [….] Waarom zou de katholieke kerk juist de bestuurlijke en pastorale patronen overnemen van denominaties die vaak al eerder en in ernstiger mate dezelfde secularisatie hebben ondergaan?
- Waarom was de nieuwe, allesomvattende categorie ‘synodaliteit’ nodig? Juist omdat het begrip zo breed is – het is onmogelijk er een definitie voor te bedenken – kan iedereen er iets anders onder verstaan. Voor de een betekent het luisteren. Ten tweede: decentralisatie. Ten derde: democratisering. Ten vierde: pastorale vernieuwing. Ten vijfde: hervorming van het ambt. Ten zesde: een andere seksuele moraal. Een begrip dat alles kan betekenen, betekent uiteindelijk niets.
- De wereld wacht niet op nog een organisatie die naar haar luistert. Daar zijn er al genoeg van. De wereld wacht op iemand die haar vertelt waarvoor zij is geschapen.
AI-vertaling